วันนี้กับเมื่อวาน เจอไรเยอะเหมือนกัน

อยากเอามาระบายในนี้นะ

แต่ เวลาไม่อำนวยอะ  ต้องรีบไปนอน เพราะพรุ่งนี้ต้องรีบตื่นพานิสิตGermanสองคนไปพบอาจารย์ที่ปรึกษาที่คณะวิทยาศาตร์

ถ้านอนดึกแล้วเดี๋ยวไม่สวย  555 :P

 

อั้นไว้ก่อนนะสิ่งที่จะเขียนระบาย ไว้ถ้าพรุ่งนี้ว่างจะมาใส่ให้เยอะๆ  (ถึงแม้ว่าอารมณ์มันอาจจะลดลง แต่คาดว่าคงยังจำเรื่องราวได้อยู่บ้างหละน่า)

Richard Cory
Sep 8, 2007 8:38 PM

 

This is the favourite one.

คุณแน่ใจหรือ ว่าคนที่คุณเห็นภายนอกว่าดูดีมีฐานะดูมีความสุขเขาเป็นอย่างนั้นจริง ๆ ?

 

สิ่งที่คุณเห็นอาจไม่ได้เป็นอย่างที่คิด...

สิ่งที่เราเห็นภายนอกไม่ได้บ่งบอกถึงสิ่งที่เป็นอยู่ภายในอย่างแท้จริง...

 

ยังไง ๆ "เปลือกก็ไม่ใช่แก่น" อยู่วันยังค่ำ

งั้นก็จงพอใจกับแก่นของตัวเอง อย่าไปเปรียบกับเปลือกของใครเลยเนาะ

เบญ ^_^

บลอกอาจจะดูหู่หด หดหู่ไปหน่อย  มันก็แค่การระบายอารมณ์ในช่วงหนึ่งน่ะ แต่ตอนนี้ไม่มีอะไรแล้ว

มีความสุขดีอยู่กับปัจจุบัน  อย่างไรก็ต้องขอบคุณทุกคน ทุกเรื่องราว ทุกความรู้สึกที่ผ่านเข้ามาในชีวิต ให้ได้เรียนรู้

สำหรับ "คนนั้น" ก็ขอเก็บเรื่องราวและความรู้สึกที่เคยมี ไว้ลึก ๆ ในความทรงจำ

หลายปีที่ผ่านมา ดีใจนะที่ได้รู้จักคนดี ๆ และได้รู้สึกดี ๆ และได้ผ่านหลากหลายเรื่องราวมา ...

ตอนนี้มีความสุขดีแล้ว และรู้ว่าควรทำตัวอย่างไร 

ถึงแม้ว่ายังคงมีน้ำตาเมื่อกลับมาอ่านบันทึกเรื่องราวเก่า ๆ แล้วนึกถึงช่วงเวลาที่ผ่านไป ความรู้สึกที่ผ่านเลย

แต่ก็ต้องขอบคุณ  ทุกสิ่งที่ผ่านมาให้เรียนรู้   ขอบคุณจริงๆ

 

เจ้ากี้(เจ้าการ)...
Oct 2, 2007 11:29 PM

ไม่ได้นอยสักหน่อย....

เฮ้อ มีความสุข อารมณ์ดีอยู่ดี ๆ ก็ทำให้รู้สึกหงุดหงิด รมณ์เสีย เสียฤกษ์เลย

ก็แค่เข้าไปถาม  แค่อยากจะให้มั่นใจน่ะ
อีกอย่างก็เป็นห่วงว่าถ้าทำงานมากเกินไปแล้วจะไหวไหมถ้าจะต้องรีบมาเที่ยวต่อเลย ...ก็แค่เป็นห่วง!
แล้วอีกอย่างถ้าเค้าจะมีเพื่อนไปด้วย เราก็ยินดี
แค่อยากถามเผื่อจะได้เตรียมโน่นเตรียมนี่ให้พร้อม
แล้วมาวีนใส่ทำไมเนี่ย   ....  วู้ว
แล้วชั้นจะหงุดหงิดทำไมเนี่ย?
บ้าจริง !!

วันนี้อุตส่าห์มีความสุขกับชีวิตป่วงๆนี้แล้วนะ 
มีความสุขกับการปรับตัวในที่ทำงาน กับการสอบ 
แล้ววันนี้ก็ได้เจอได้คุย+กินข้าวกับพี่โบ
ได้นั่งคิดถึงเพื่อน ๆ
... มีความสุข ...

อยู่ดี ๆ

เอาเหอะ คิดซะว่าเป็นการกระทำของคนคนหนึ่ง ไม่มีอะไรมาก

(ฮึ้ย หงุดหงิดไงก็ไม่รู้  แต่พยายามจะเข้าใจ + แอบรู้สึกแย่ที่ไปเจ้ากี้ฯกับเขามากเกินไป โทษที พี่ชาย)

ลำบากใจ
Sep 30, 2007 9:30 PM

ลำบากใจ...ในโลกผู้ใหญ่

เฮ้อ

ฉันก็ยังเป็นเด็กที่ไม่รู้จักโตตามเคย ทำผิดซ้ำแล้วซ้ำเล่า
แยกแยะอะไรไม่ค่อยจะถูก
เรื่องอะไรไม่ควรพูดก็พูด เรื่องอะไรที่ควรพูดกลับไม่พูด
คิดตามใครเขาไม่เคยทัน  ไม่รู้จะต้องทำตัวอย่างไร ในเมื่อพวกเขาก็ต่างเป็น "เพื่อน"

เฮ้อ

ก็ไม่คิดแล้วหละว่าใครจะมาเข้าใจ  แต่ ....
เฮ้อ  ลำบากใจ ทำตัวไม่ถูก

ทำไมมิตรภาพในโลกผู้ใหญ่ ๆ มันช่างแตกต่างจากที่เคยพบเจอ

ขอโทษทีที่ปรับตัวไม่ทัน

.....

Nobody loves me.
Sep 7, 2007 1:50 PM

"Noboday loves me,
Everybody hates me,
....
(Blar Blar Ba Blar)"

เพลงเดิมที่เคยใช้ร้องเล่นเวลาเครียด ๆ หรือนึกสนุก ๆ ขึ้นมา
เพลงเดิมที่ต้องร้องด้วยเสียงสดใสขัดแย้งกับเนื้อความข้างต้น
เพลงเดิมที่เคยมีคนฟังแล้วหัวเราะตาม
เพลงเดิม ๆ ที่หวนนึกถึง

"ไม่มีใครรักฉัน ทุกคนเกลียดฉัน ฉันจะทำยังไงยังไง้
กินหนอนสิ กินหนอนสิ
หนอนตัวที่หนึ่ง
หนอนตัวที่สอง
หนอนตัวที่สาม
อาหร่อยดีจังเล้ย"

เพลงเดิม ที่ต้องร้องโดยไม่มีใครฟัง  ...นอกจากตัวเอง...


"Nobody loves me,
Everbody hates me,
...
(Blar Blar Ba Blar)"


.... Nobody (else) loves me, BUT I DO ! ....


 :D

Dramatic Benjy

(น้ำตา) หยดสุดท้าย
Sep 7, 2007 12:52 AM

น้ำตาหยดสุดท้าย ... 

ฮะ อะไรนะ? "ร้องไห้ครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่นะเหรอ?"

"ไม่รู้สิ เพราะมันยังไม่เคยหยุดร้อง" เด็กน้อยตอบพร้อมกับปาดคราบน้ำตาบนใบหน้า

หนูน้อยไม่ได้ตั้งใจให้มันเป็นแบบนี้

น้ำตาไม่เห็นจะช่วยแก้ไขให้อะไรมันดีขึ้นมา ไม่ได้ช่วยเปลี่ยนความรู้สึกของใครได้ เด็กน้อยรู้ดี แต่ทว่า...

น้ำนัยน์ตาก็พรั่งพรู

เวลาหลายปีที่ผ่านมา เด็กน้อยไม่ชอบกับความรู้สึกแบบนี้ ไม่ชอบกับการที่ต้องเจอสถานการณ์ต่าง ๆ เหล่านี้เลย แต่เธอก็มีอำนาจไม่มากพอที่จะห้ามปรามความรู้สึก  ความรู้สึกที่มักสวนทางกับความเป็นจริง  ความรู้สึกที่เธอไม่อยากให้มันเกิดขึ้น  แต่มันก็ได้เกิดขึ้นแล้ว และมันยังคงอยู่มาตลอดระยะเวลาที่ผ่านมา 

เด็กน้อยไม่ได้เรียกร้อง

ตรงข้าม...

หนูน้อยกลับโทษตัวเอง เสียใจกับตัวเอง มาตลอด 

ใครบ้างจะรู้ว่าเธอเหนื่อยกับการแบ่งภาคของความรู้สึก ที่ยังเป็นมิตรกันอยู่ ในขณะที่อีกภาคของความรู้สึกต้องซ่อนเร้นและพยายามยับยั้ง

วันหนึ่ง เธอรู้สึกเสียใจกับตัวเอง เสียใจที่เธอไม่สามารถทำได้ดีไปกว่านี้ เสียใจ ...  เธอเริ่มต้องการ  เป็นความต้องการเพื่อความสบายใจของเธอเอง จะว่าเธอเห็นแก่ตัวก็ได้  ....
วันหนึ่ง เธออยากบอกความรู้สึกออกไป  โดยที่หนูน้อยหวังว่า สิ่งนี้จะทำให้เธอไม่ต้องรู้สึกผิดกับความรู้สึกของตัวเองที่ไม่บริสุทธิ์ใจ เธออยากมีเพียงแค่หนึ่งภาคความรู้สึก ไม่ต้องการแบ่งมันออกเป็นสองทาง เธอจะได้ไม่ต้องรู้สึกผิดเวลาพบเจอพี่ชายใจดีคนนั้น  จะได้เป็นตัวเองได้เต็มที่สักที จะได้เรียนรู้กันแบบสบายใจ ไม่ต้องรู้สึกผิด  ไม่ต้องรู้สึกต้องเจียมตัวและรู้สึกต่ำต้อยจนเกินไป เธอจะได้มีความสุขแบบสบายใจจริง ๆ สักที

บางที ไม่มีความรู้สึก เสียบ้าง ก็คงจะดีเหมือนกัน


นอกจากเด็กน้อยจะจมอยู่กับความรู้สึกผิดต่อความรู้สึกของตัวเองแล้ว เธอยังทำผิดซ้ำแล้วซ้ำเล่า ทำในสิ่งที่ใจเธอไม่ได้ต้องการจะให้เป็นอย่างนั้น ทำในสิ่งที่จะยิ่งทำให้เธอและพี่ชายที่แสนดีของเธอห่างไกลกันยิ่งขึ้น  ทำในสิ่งที่ความเข้าใจระหว่างเพื่อนมันอาจไม่มีวันมาบรรจบกัน  ทำในสิ่งที่รู้ว่าไม่ควรทำ แต่ก็ยังจะทำ ทำแต่สิ่งที่จะนำหายนะมาสู่หัวใจดวงน้อยของเธอ ...

ใช่ว่าไม่รู้ ใช่ว่าไม่เข้าใจ ใช่ว่าต้องการ

แต่...

ทำไม? ไม่รู้...

ไม่รู้ว่าเธอห่วงใยอะไรกันแน่ ?  ความรู้สึกของตัวเอง  ตัวเขา หรือว่าความรู้สึกของคนอื่น ๆ ที่จะต้องมาเป็นแบบเดียวกัน

ไม่รู้ ...

และแล้วสุดท้าย เด็กน้อยก็ต้องมาสะอื้นไห้ภายใต้อ้อมกอดของตัวเองท่ามกลางความสลัวของแสงจันทร์เดือนมืด

ไม่รู้...

"เธอร้องไห้ครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่"

ไม่รู้...

"นี่เป็นน้ำตาหยดสุดท้ายแล้วหรือยัง"

ไม่รู้...

เพราะมันไม่เคยสิ้นสุดเสียที

เธออยู่ไหน ?  เจ้าน้ำตาหยดสุดท้าย ... ของฉัน



--Lovely Chubby a little Big Ben--
^_^


I can still smile and laugh at my pain.

ใจไม่ง่ายพอ
Sep 7, 2007 12:29 AM

แปลกนักหรือ ที่(เปลี่ยน)ใจไม่ง่ายพอ
ผิดนักหรือ ที่รักใครไม่ง่ายพอ
แย่นักหรือ ที่หลายใจไม่มากพอ
เลวร้ายนักหรือ ที่ลืมไม่ง่ายพอ

คิดมาตลอดว่าการเป็นฉันอย่างนี้มันก็ดีไม่น้อย  อย่างน้อยก็ไม่เลวร้ายนักหรอก
แต่มาวันนี้กลับรู้สึกว่าหัวใจไม่เข้มแข็งพอที่จะลืมเลือนใครบางคน ลบบางความรู้สึกออกไป
ใช้เวลาเท่าไหร่ก็ดูเหมือนว่ามันจะไม่มากพอ

ผิดที่ฉันไม่สวยพอ
ผิดที่ฉันมีไม่มากพอ
ผิดที่ฉัน(ความคิด)ไม่โตพอ
(ในความคิดเธอ)
ผิดที่เราไม่เคยเข้าใจกัน
ผิดที่คุยกันไม่รู้เรื่อง
(ที่จริงต้องบอกว่า ไม่เคย "คุย" กันเลย ถึงจะถูก)
ผิดที่เข้ากันไม่ได้
ผิดที่ฉันไม่ใช่
ผิดที่ฉันยังมีความรู้สึก
ผิดที่ ผิดคน ผิดเวลา
ผิดที่ไม่เคยทำได้อย่างตั้งใจ
ผิดที่ใจไม่ตรงกัน
ผิดที่ใจนี้ลืมเธอไม่ลง
และรักใครไม่ง่ายพอ

...ผิดที่ฉันเอง...

ขอโทษทีที่รักเธอ คนที่ไม่เคยเหลียวแล

ขอบคุณมิตรภาพที่พยายามหยิบยื่นให้


เธอชนะแล้วทั้งที่ไม่ต้องทำอะไรเลย
ฉันพ่ายแพ้ต่อความรู้สึกของตัวเองจนหมดสิ้น
บทเรียนแห่งกาลเวลาและความรัก(ข้างเดียว)ช่างมีค่ามหาศาล


ขอบคุณทุกอย่าง
ขอบคุณ


แล้วฉันจะกลับไป(รู้สึก)เป็นเพื่อนกับเธอ(เพียงอย่างเดียว)... ในไม่ช้า